Giovanni Battista Piranesi was een Italiaanse graficus die bekend werd voor zijn vedute of stadsgezichten van Rome. Het was de tijd van de Grand tour, en de reizigers van stand schiepen een vraag naar geïllustreerde reisgidsen van Rome. Uit de vedute ontwikkelden zich ook de capprici; een cappriccio is dan niet de weergave van de werkelijkheid maar een imaginaire bewerking ervan.

De “Carceri d’invenzione” is een serie van 16 etsen uit het midden van de achttiende eeuw. Piranesi beeldt ruïnes af die hij in kerkers verandert, gedomineerd door grootse en onmogelijke perspectieven, trappen en galerijen die nergens heen leiden. De haken, raderen en kettingen zijn een verwijzing naar straf en kwelling, hoewel er nergens een echte gevangeniscel te bespeuren is. De titel van de reeks “carceri d’invenzione” kan begrepen worden als “verbeelde kerkers” maar ook als “kerkers van de verbeelding”.